Yuki!!= Tea-Jell=

Title : My Love,My Superstar
Actor : Akanishi Jin x Yamashita Tomohisa
Author : tea-jell
Chapter : 3

บรรยากาศภายในรถค่อนข้างเงียบมีแต่เพียงเสียงของแอร์ปรับอากาศเท่านั้นที่ดัง เพราะโทโมฮิสะเอาแต่เชิดหน้ามองวิวข้างทางไปเรื่อยไม่ยอมมองหน้าร่างสูงที่ขับรถอยู่ ซึ่งปกติแล้วร่างบางนี้ต้องชวนคุยอยู่เสมอ แก้มใสๆของโทโมฮิสะพองลมขึ้นน้อยๆจนคนแอบมองอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“นี่ พองลมเอาไว้นานๆแบบนั้น เดี๋ยวมันก็แตกเอาหรอก”ไม่พูดแซวเปล่า จินยังเอื้อมมือข้างหนึ่งของตนเองมาบีบที่แก้มพองๆของคนน่ารักนั้นอีกด้วย
“อ๋า~~จินอ่า นิสัยไม่ดีชอบแกล้งผมอยู่เรื่อยเลยนะ”เสียงแง่วๆของโทโมฮิสะดังขึ้นลั่นรถทันทีที่โดนแกล้งจินแกล้ง พลางส่งค้อนวงใหญ่ให้ แต่คนแกล้งยังไม่รู้สึกอะไร กลับหัวเราะท่าทางนั้นอีกต่างหาก เหมือนเชื้อไฟที่เพิ่มพูนความหมั่นไส้ให้กับโทโมฮิสะ ร่างบางเลยจัดการหยิกไปที่ต้นแขนของจินเต็มแรง
“โอ๊ย เจ็บอ่า  โทโมะอ่ะมาหยิกเรื่องเรื่ออะไรเนี่ย”พูดพลางมองดูแขนตัวเองที่โดนหยิกไปอย่างเต็มรัก โทโมฮิสะหัวเราะเบาๆอย่างสะใจที่เอาคืนได้
“นี่ ยังมาหัวเราะอีก ทำเค้าเจ็บยังไม่คิดจะมารับผิดชอบสิ่งตัวเองทำอีก ดูสิเนี่ย เขียวเลย” โทโมฮิสะลอยหน้าลอยตาไม่สนใจคำพูดนั้น
“สมน้ำหน้า ก็จินชอบแกล้งผมก่อนทำไมล่ะ” จินมองโทโมฮิสะอย่างหมั่นเขี้ยว อาศัยช่วงเวลาที่รถติดไฟแดงฉกความหอมไปจากโทโมฮิสะอย่างรวดเร็ว โทโมฮิสะสะดุ้งเฮือกกับสัมผัสที่รวดเร็วนั้น ก่อนจะหน้าแดงก่ำแล้วหันไปแว๊ดใส่คนทำทันที
“จิ้นนนนนนนนนนนนน ทำไมนิสัยแบบนี้เนี่ย ชอบแกล้งผมจังเลย” จินหัวเราะน้อยกับท่าทางแว๊ดๆที่แสนน่ารักของโทโมฮิสะที่เจ้าตัวพยายามทำให้มันดูโมโหสุดฤทธิ์ แต่ในสายตาของร่างสูงมันกลับดูตลกเสียมากกว่า
“ก็โทโมะจัง อยากทำตัวให้น่าแกล้งทำไมละ”
“นิสัยไม่ดีเลย แล้ววันนี้ไม่ไปทำงานรึไง พ่อนักร้องดัง” ว่าประชดเข้าให้เมื่อ นึกอะไรไม่ออก
“มี” จินตอบเรียบๆ น้ำเสียงดูไม่กระตือรือร้นอะไรเลย โทโมฮิสะหันมามองท่าทางนั้นอย่างขัดใจ
“แล้วทำไมถึงยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แบบนี้ล่ะ จินรู้มั๊ยว่า อาชีพอย่างจินน่ะต้องตรงเวลาเป็นสำคัญเลยนะ”
จินพยักหน้าน้อยแทนคำตอบ ซึ่งนั่นก็ทำให้โทโมฮิสะเหวอขึ้นกว่าเดิม
“รู้แล้ว ทำไมยังไม่อีกล่ะ ไม่ต้องไปส่งผมก็ได้ จินรีบไปทำงานเถอะนะ เดี๋ยวผมไปมหาวิทยาเองได้”
“ไม่เป็นหรอกน่า”
“จะไม่เป็นไรได้ยังไงกัน” เสียงของโทโมฮิสะยังแง่วๆอยู่ในโสตประสาทของร่างสูงอย่างไม่หยุดหย่อน จนจินเริ่มมีความรู้สึกรำคาญเสียงนี้ตะงิดๆ เดี๋ยวพ่อจับจูบซะเลยนี่ ปากยิ่งสวยๆน่าจูบอยู่ด้วย ดูสิเนี่ย พูดไม่หยุดเลย(-*-) ขนาดไม่ใช่งานของตัวเองนะเนี่ย ยังโวยวายซะขนาดนี้ ถ้าเป็นเรื่องงานของตัวเองจะขนากไหนเนี่ย สงสัยตึกได้ถล่มเพราะเสียงแง่วๆนี่แน่ๆ เมื่อรถติดไฟแดงอีกครั้งจินจึงละจากพวงมาลัยเอามือทั้งสองข้างมาปิดปากโทโมฮิสะเอาไว้
“นี่ฟังนะ เจ้าลูกเป็ดขี้โวยวาย ฉันมีงานตอน 11 โมง แล้วดูซิตอนนี้มันเพิ่งอีกโมง” ยื่นมือซ้ายที่ใส่นาฬิกาข้อมือให้เจ้าลูกเป็ดนั้นมองใกล้ๆ เข็มสั้น เลข 8 และเข็มยาวเลข 6

8 โมงครึ่ง อีก2ชั่วโมงครึ่ง แล้วที่เค้าโวยไปนั่น อ่า~~ น่าอายที่สุดเลย โทโมฮิสะรีบแกะมือของจินออกอย่างรวดเร็วแล้วก้มหน้าลงมองแต่พื้นรองเท้าที่เบาะคนนั่งอย่างเดียว ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ จินมองท่าทางนั้นอย่างเอ็นดู แต่ก็ไม่พูดแซวอะไรออกไปเพราะไม่อยากให้ร่างบางอายไปมากกว่านี้ จึงขับรถออกไปอย่างเงียบๆ
บรรยากาศภายในรถเริ่มกลับเข้าสู่ๆบรรยากาศเดิมอีกครั้ง จนจินรู้สึกอึดอัด
“นี่ใจคอ จะไม่พูดอะไรเลยรึไงเนี่ย”จินตัดสินใจถามออกมาเมื่อเห็นว่าโทโมฮิสะเอาแต่นั่งก้มหน้าอย่างเดียวมาได้สักพักแล้ว ร่างบางยังคงก้มหน้าอยู่
“นี่ เจ้าลูกเป็ด”
“คะ....ครับ จินเรียกผมหรอ?”โทโมฮิสะเงยหน้าขึ้นมามองอย่างงงๆ
“ก็ในรถมีฉันกับนายแค่ 2 คน คิดว่าฉันเรียกใครละ” ลูกเป็ดถึงกับพองแก้มออกทันที
“เป็นอะไรไปนะ หืม อยู่ก็เงียบไปเลย”
“ก็...เมื่อกี้ ผม........ขอโทษนะครับที่เข้าไปจุ้นจ้านเรื่องงานของจิน” จินถึงกับคลี่ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูกับคำพูดของโทโมฮิสะ
“ไม่หรอก ดีซะอีก”โทโมฮิสะเอียงคอด้วยแปลกใจ
“ดียังไงหรอครับ”
“ก็ นานๆทีมีคนมาคอยวุ่นวายแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”
“ขอบคุณครับ”
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงยอมให้คนๆนี้เข้ามาวุ่นวายเรื่องชีวิตการงาน ได้ถึงขนาดนี้ ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่ว่าใครก็ตามที่เข้ามาวุ่นวายแบบนี้ตัวเขาเองจะรำคาญแถมยังออกปากไล่คนเหล่านั้นให้ไปไกลจากชีวิตเขาเองด้วยซ้ำ แต่กับโทโมฮิสะ ไม่รู้ทำไมถึงยอมได้ถึงขนาดนี้ นี่นะหรอ ความรู้สึกที่เริ่มรักใครสักคนแล้วอยากให้คนนั้นดูแลเอาใจใส่
*********************-----------------------------*********************
หน้ามหาวิทยาลัยของโทโมฮิสะ
“ขอบคุณที่มาส่งนะครับ” โทโมฮิสะพูดพลางเดินลงมารถ จินพยักหน้าน้อยๆกับคำขอบคุณของคนน่ารัก
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวตอนเย็นฉันมารับนะ รอด้วยละกันนะ”
“ครับ รีบไปทำงานนะ อย่าให้คนอื่นเค้าละรู้มั๊ย”
“รู้แล้วน่า ฉันไปละนะ” พูดจบจินก็ขับรถออกไปทันที เมื่อเห็นว่าร่างสูงขับรถออกไปแล้วร่างบางก็เดินเข้ามหาวิทยาลัยไป
“เอาล่ะ วันนี้ก็ต้องตั้งใจเรียนเหมือนกันนะเรา”
“นี่โทโมะจัง ทางนี้” คนที่ถูกเรียกหันไปตามทางต้นทางของเสียงที่เรียกตัวเอง
“อ้าว!อุจจี้ มาแต่เช้าเลยนะวันนี้” เอ่ยทักเพื่อนขณะที่กำลังเดินเข้าไปหา
“ก็ใช่นะสิ ถ้ามาสายก็ไม่ได้เห็นอะไรดีๆนะสิ” โทโมฮิสะทำตาโตอย่างอยากรู้ทันที
“อะไรหรอ มีเรื่องอะไรหรอ”
“วันนี้ใครมาส่งนายล่ะ?”
“เห๊!!! อุจจี้เห็นด้วยหรอ” ทำไมอยู่ๆหน้ามันก็รู้สึกร้อนๆนะ
“ก็เห็นนะสิ เขาเป็นใครหรอ คนที่มาส่งนายอ่ะ”
“ก็เพื่อนน่ะ”พูดบอกไปอย่างแผ่วเบาไม่รู้เพราะความอายรึไงนะ
“แน่ใจหรอ???”อุจจี้ ถามออกไปอย่างไม่ค่อยเชื่อในคำพูดของเพื่อนสนิทตัวเอง  ก็อยากจะเชื่ออยู่หรอกว่าเป็นเพื่อน แต่ไอ้ท่าทางเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เข้ามา แล้วไอ้ท่าทางก้มหน้าก้มตานั่นสิแถมยังหน้าแดงอีกต่างหาก ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเพื่อนกันจริงๆซะเลย สงสัยต้องเค้นอีกหน่อย
“...........” ไม่ตอบอีก แบบนี้มันน่าสงสัยจริงๆนะเนี่ย เพื่อนฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
“แน่ใจนะว่าเป็นเพื่อน ไม่ใช่แฟน”
“จะบ้าหรออุจจี้ คนนั้นเค้าเป็นผู้ชายนะ จะเป็นแฟนฉันได้ยังไงกันเล่า”โทโมฮิสะแว๊ดออกมาทันทีที่ได้ยินคำพูดว่า “แฟน”
“ก็เห็นแปลกนี่”อุจจี้พูดออกมาหน้าตาย ตรงกันข้ามกับโทโมฮิสะที่ตอนนี้หน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ
“จะบ้ารึไงเล่า ถ้านายไม่เลิกพูดแบบนี้นะฉันงอนจริงๆด้วย” พูดจบก็ทำแก้มพองอกมาเพื่อให้อีกคนรับรู้ว่าตัวเองกำลังเข้าสู่โหมดงอน
“เอาละ ไม่พูดก็ได้ ว่าแต่คนนั้นเค้าเป็นใครหรอ”
“จินน่ะ อาคานิชิ จินน่ะ นายรู้จักรึเปล่า”
“รู้จักสิ คนที่เป็นนักร้องดังนั้นหรอ?”
“น่าจะใช่นะ เห็นใครๆก็บอกแบบนั้น” ฮิโรกิถึงทำหน้าแปลกใจเมื่อได้ยินคำตอบของโทโมฮิสะ “น่าจะใช่” พูดยังว่านายไม่เคยรู้จักอาคานิชิ จินในฐานะนักร้องอย่างงั้นแหละ
“แล้วนายไปรู้จักกับอาคานิชิได้ยังไงกันหรอ”
“ก็...เมื่อวันอาทิตย์น่ะ ฉันไปทำงานที่ร้านดอกไม้นั้น แล้วฉันก็เจอเค้า ท่าทางเก้ๆกังของเค้านะ มันตลกมากเลยนะ ฉันอยากให้นายได้เห็นจังเลย ฉันก็เลยอาสาเข้าไปช่วย”
“แล้วพวกนายก็รู้จักกันตอนนั้น” โทโมฮิสะส่ายหัวน้อยๆ
“เปล่าหรอก ตอนนั้นเค้าไม่บอกชื่อเลยด้วยซ้ำ แล้วพออีก 3 วัน ฉันไปทำงานที่ร้านกาแฟ...วันที่นายไม่ได้ไปทำงานอ่ะ ฉันก็เจอเค้าอีก เค้าอยากให้ฉันไปช่วยจัดห้องให้เค้า เราก็เลยรู้จักกันตอนนั้นน่ะแหละ”
“อ๋อ เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้เอง แต่ฉันเคยได้ยินมานะว่า อาคานิชิเนี่ยเป็นค่อนข้างหยิ่ง ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แถมยังยิ้มยากอีกต่างหาก” โทโมฮิสะทำหน้าแปลกใจ
“ก็ไม่นิ เวลาเค้าอยู่กับฉัน เค้ายิ้มง่ายมากๆเลยนะ แล้วก็ไม่เห็นจะหยิ่งตรงไหนเลย”
“งั้นก็คงเป็นแค่ข่าวลือละเนอะ”
“งั้นที่บอกว่า ข่าวลือเชื่อไม่ได้ก็จริงนะสิเนอะ................ไปเถอะอุจจี้ เข้าเรียนแล้ว” พูดจบก็เดินล้างเพื่อนเข้าตึเรียนไปทันทีเหมือนๆกันทุกวัน เพียงแต่วันนี้คงเป็นวันที่มีแต่ความสดใสแน่นอน เพราะโทโมฮิสะ คนน่ารักนี้ยิ้มทั้งวันเลย   ไม่รู้เพราะอะไร?? *******************---------------------------------*********************
“อุจจี้วันนี้ฉันไม่ไปทำงานนะ”โทโมฮิสะ พูดขึ้นมาขณะที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่กับฮิโรกิที่โรงเรียน ฮิโรกิหันมามองหน้าเพื่อนด้วยความแปลกใจ เพราะปกติแล้วโทโมฮิสะไม่เคยหยุดงานแม้แต่ครั้งเดียว ต่อให้ตัวเองไม่สบายก็ยังต้องถ่อสังขารมาทำงานให้ได้ แล้ววันนี้ผีอะไรเข้าสิงนะ ถึงหยุดงานได้นะ
“อืม...นายมีธุระอะไรหรอ” คำถามที่แสนธรรมดาแต่คนที่ถูกถามกลับหน้าแดงขึ้นมาเฉยๆ
“ก็จินเค้า............จะพาไปเที่ยวนะ”
“งั้นหรอ ก็ดีนะ นายจะได้พักผ่อนกับเค้าบ้าง” โทโมฮิสะยิ้มกับคำพูดของเพื่อน แต่คงไม่รู้หรอกว่า ฮิโรกิกำลังมองโทโมฮิสะด้วยสายตาสงสัยว่า เพื่อนของเค้าคนนี้กำลังมีความรักรึเปล่านะ พักนี้ถึงได้ดูสดใส มีความสุขจังนะ ใครกันคือผู้โชคดี??
**************----------------------******************
“โทโมะจัง” เสียงเรียกหนึ่งดังขึ้น ร่างบางหันไปทางต้นเสียง ริมฝีปากอิ่มสีสวยนั้นคลี่ยิ้มออกมาทันทีเมือ่เห็นว่าใครเป็นคนเรียก
“รอนานหรือเปล่า เผอิญรถมันติดนิดหน่อย” โทโมฮิสะส่ายหัวน้อยๆ
“ไม่นานหรอกครับจิน ผมก็เพิ่งออกมาเมื่อกี้นี่เอง” จินเอามือหัวเกาหัวตัวเองเบาๆ คนตัวเล็กมองหน้าจินอย่างงงๆ
“งั้นเราไปกันเลยมั๊ย” กว่าจะพูดออกได้ ก็อั้มอึ้งอยู่พอสมควร แหมก็เขาไม่เคยออกปากชวนใครไปเที่ยวมาก่อนนี่ยนา ปกติมีแต่เห็นฝ่ายโดนชวน แถมคนที่ชวนพวกนั้นยังกระโดดเข้าใส่เขาเองอีกต่างหาก พอมาชวนคนอื่นไปเที่ยวแบบนี้มันก็ต้องเขินเป็นธรรมดาสิ ร่างบางอมยิ้มน้อยกับท่าทางเขินๆของคนตรงหน้า
“ครับ”
“อ้อ เดี๋ยวก่อนโทโมะจัง”
“มีอะไรหรอครับจิน” ร่างบางเอียงคอถามอย่างแปลกใจ
“นี่..........ฉันให้” โทโมฮิสะรับกล่องที่ร่างสูงยื่นมาให้อย่างงๆ
“จินให้ผมหรอ” ร่างสูงพยักหน้าแทนคำตอบ
“ไม่ดีกว่าครับ โทรศัพท์มือถือเนี่ยมันมีความจำเป็นสำหรับผมหรอกครับ จินเก็บไว้ใช่เถอะ”ยื่นกล่องนั้นกลับคืนให้เจ้าของ แต่เจ้าของกลับไม่ยอมรับคืนมันซะอย่างงั้น
“ไม่เอาน่าโทโมะจัง ฉันตั้งใจซื้อมาให้โทโมะจังเลยนะ”
“แต่.............”
“ไม่มีแต่ เอาอย่างงี้ถ้าไม่รู้จะเอาไว้ทำอะไร ก็เอาไว้โทรหาฉันคนเดียวละกัน แล้วฉันจะได้โทรหาโทโมะจังเวลาว่างๆด้วย”
“ก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับจิน”
“ไม่เป็นไร ฉันเต็มใจ...........ตอนนี้ไปเที่ยวกันดีกว่า” พูดพลางเดินประตูรถเดินข้างคนขับให้ร่างบาง
“ครับ” ขณะที่โทโมฮิสะขึ้นรถ จินรู้สึกถึงแสงไฟประหลาดแวบหนึ่ง พอหันไปมองกลับไม่มีอะไรอย่าบริเวณนั้น
“จินเป็นอะไรหรอครับ ทางนั้นมีอะไรหรอ?”โทโมฮิสะถามออกมาเมื่อเห็นร่างสูงอยู่ๆก็มองไปทางบริเวณซอยข้างๆมหาวิทยาลัยของตนเอง
“เปล่า..........ไม่มีอะไรหรอก ฉันคงคิดมากไปเอง ไปกันเถอะ” พูดจบจินก็เดินไปอีกฝากของของรถ ขึ้นรถแล้วสตาร์ทเครื่องออกไปทันที ถึงแม้ว่าความรู้สึกเมื่อครู่มันยังค้างอยู่ในหัวสองก็ตาม เขาคงคิดมากไปละมั้ง????
************------------------------**************

 

 . . . . . TBC  

edit @ 29 Aug 2009 09:03:34 by Yuki!!!no=HaNa

วันนี้เปลี่ยน BG ใหม่ ฝากกด F5 ด้วยนะคะ สัก 2รอบนะ (^-^)

******************************************************* 

อยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องจนได้นะเรา เฮ้อ ไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลยว่า

คนอย่างนังน้องทีคนนี้ต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย!! (=[]=)

ไอ้เรื่องเต้นนะ ถามว่าเต้นได้ไหม? เต้นได้ค่ะ แต่....(._.)

มันอายอ่ะ (-////-) งานแรกในชีวิตด้วย แถมยังเต้นที่โรงเรียนอีก

แม่เจ้า(O[]O)ถ้าเป็นงานอื่นจะไม่ว่าสักคำ

แต่ทำไมต้องที่โรงเรียนด้วยฟร่ะ (-_-^^)

 

เพื่อนพรึ่บเลย โดนล้อแน่ๆ

แล้วที่สำคัญนะ ปกติทีเต้นสายเจนะ

 

แต่งานนี้ต้องมาเส้นสายเค เง้อ~ (=0=!!)

ยังดีนะที่ว่าเต้นวงผู้ชายด้วย ไม่งั้นไม่ยอม

 

เพราะปกติก็เต้นผู้ชายอยู่แล้ว

 
แต่ทำไมต้องเต้น Gee ปิดท้ายด้วยง่ะโอ๊ย!!ปวดกะบาล

เอาน่าส่งท้ายหน่อยละกัน  ปีนี้ก็จะจบแล้ว

 

ทำอะไรให้รุ่นน้องมันจำได้นิดนึงก็ยังดี

--------------------------------------------------------------

ฟิคตอนนี้กำลังเร่งปั่นอยู่สุดฤทธิ์ แล้วเสร็จแล้วสำหรับตอนนี้ที่ 3
 

แล้วตอนนี้บอร์ดก็ใกล้เสร็จสมบรูณ์แล้ว \(^O^)/ ดีใจๆๆ 

สำหรับบอร์ดนี้ทุ่มเทมากมายกะจะทำให้เสร็จก่อนจะปิดเทอม

คาดว่าน่าจะเสร็จทันนะ วู้ ตื่นเต้นๆๆ

--------------------------------------------------------------

 

วันนี้ต้องไปซ้อมเต้นด้วย เง้อ~~!!!!! จะได้ไปมั๊ยว่ะเนี่ย (._.)

ดูก่อนซักผ้าเสร็จแล้วอาจจะไปแต่ขี้เกียจอ่ะ

 
วันธรรมดา กลางวันแบบนี้ เน็ตมันเร็ว

ไม่ชอบเลยเน็ตกลางคืน เต่าไปไหนค่ะ

ไปละค่า ซักผ้าต่อ เดี๋ยวโดนด่า....555+

ไม่ใช่หรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีชุดใส่ไปทำงาน

--------------------------------------------------------------

อ้อ!!!! ลืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วันอาทิตย์นี้

มีงานพิเศษที่ต้องไปให้ได้นั่นก็คือ........

งาน Japan Festa ไง อย่าลืมไปกันเยอะๆนะ

งานนี้เราไปทำลายเส้นด้วยกันอีกนะ

หลังจากที่งาน KFC เราไปทำลายเส้นเสียงกันมาแล้วรอบนึง

กรี๊ดกันจนเสียงหาย (= =)กรี๊ดกับ OPV อย่างเดียวเลย

 
ยิ่ง OPV  WON x All นะ ทั้งกรี๊ด ทั้งขำ 

แต่ที่ทีกรี๊ดเยอะที่สุดก็OPV ฮันซิน มีอยู่ 2 ตัว

กรี๊ดจนเพื่อนที่ไปด้วยรำคาญ (- -*)

แต่ก็เกลียดงานนี้เหมือนกันนะ สถานที่แคบมากๆๆๆถึงมากที่สุด

หายใจไม่ค่อยออก (-*-) จะตายเอา งานครั้งต่อไปจัดที่อื่นเถอะ

และที่สำคัญงานนี้มันทำให้เงิน ทีปลิวไปทันที 280 บาท (T^T)

ซื้อฟิค ฮันซินๆๆ รักคู่นี้ค่ะ สาวกฮันซิน  รักคู่ฮันซินมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
 

(รองจากคู่จินพีนะ คู่นี้รักมาก รักยิ่งชีพเลย)

พร่ำมากไปแล้ว วันอาทิตย์อย่าลืมนะ

เรามีนัดกันที่พารากอน แล้วไปเจอกันนะคะ (^-^)

----------------------------------------------------------

 

edit @ 28 Aug 2009 21:20:06 by Yuki!!!no=HaNa

ขอโทษสำหรับคนที่อ่านฟิคนะคะ

 

ตอนนี้สมุคฟิคมันหายอ่ะ (T^T)

 

เลยต้องนั่งแต่งใหม่หมดเลย

 

ขอโทษจริงๆนะคะ (T.T)

----------------------------------------------------

 วันนี้เอาเพลงมาลงค่ะ

 

อยากลงไม่มีไรมากหรอก

 

แปลนี้ทีไม่ได้แปลเองนะ

 

ขี้เกียจอ่ะ(-*-)

---------------------------------------------------------

One love - ARASHI 嵐

伝えたくて　伝わらなくて　時には素直になれずに
泣いた季節を　超えた僕らは　今とても輝いてるよ
Tsutaetakute Tsutawaranakute Toki niwa sunao ni narezuni Naita kisetsu wo Koeta bokura wa Ima totemo kagayaiteruyo
ฉันที่ข้ามผ่านช่วงเวลาแห่งการร้องไห้อย่างไม่มีเสแสร้ง
ในตอนที่อยากบอกแต่ไม่ได้บอก ตอนนี้กำลังส่องประกายเจิดจ้า

それぞれ描く　幸せのかたちは重なり
Sorezore egaku Shiawase no katachi wa kasanari
รูปร่างแห่งความสุขที่วาดออกมาเป็นแต่ละแบบนั้นเรียงซ้อนกัน

今　大きな愛になるずっと二人で　生きてゆこう
Ima Ookina ai ni naru Zutto futari de Ikite yukou
ตอนนี้กลายเป็นรักอันยิ่งใหญ่ สองเรามีชีวิตอยู่ตลอดไป

百年先も　愛を誓うよ　君は僕の全てさ
Hyaku nen saki mo Ai wo chikau yo Kimi wa boku no subete sa
ร้อยปีก่อนก็สาบานว่าจะรัก เธอคือทุกอย่างของฉัน

信じている　ただ信じてる　同じ時間を刻む人へ
Shinjiteiru tada shinjiteru onaji toki wo kizamu hito e
เชื่อ เชื่อเพียงเท่านั้น ถึงคนที่เวลาผ่านเลยไปเช่นกัน

どんな君も　どんな僕でも　ひとつひとつが愛しい
Donna kimi mo Donna boku demo Hitotsu hitotsu ga itoshii
จะเป็นเธอแบบไหน เป็นฉันแบบไหน ต่างคนต่างเป็นที่รัก

君がいれば　何もいらない　きっと幸せにするから
Kimi ga ireba Nanimo iranai Kitto shiawase ni suru kara
ถ้ามีเธออยู่ อะไรก็ไม่สำคัญ เพราะมีความสุขอย่างแน่นอน

雨の中で君を待ってた　優しさの意味さえ知らず
Ame no naka de kimi wo matteta Yasashisa no imisae shirazu
รอเธออยู่ท่ามกลางสายฝน ไม่รู้แม้กระทั่งความหมายของความอ่อนโยน

すれ違いに傷ついた夜　それでもここまで来たんだ
Sure chigai ni kizutsuita yoru Soredemo kokomade kitanda
ค่ำคืนอันปวดร้าวที่สวนทาง ถึงกระนั้นก็มาจนกระทั่งถึง
ตรงนี้

かけがえのない　出逢いは奇跡を繋いでく
Kakegae no nai Deai wa kiseki wo tsunaideku
การพบเจอที่ไม่อาจแทนที่นั้นเชื่อมต่อปาฏิหารย์

思い出　重なりあうはじまりの歌　鳴り響いて
Omoide Kasanari au Hajimari no uta Nari hibiite
ความทรงจำที่ร้อยเรียงกัน บทเพลงแห่งการเริ่มต้นดัง
กึกก้อง

どんなときも　支えてくれた　笑い泣いた仲間へ
Donna toki mo sasaete kureta warai naita nakama e
จะเมื่อไหร่ก็ตามก็คอยช่วยเหลือมายังเพื่อนยามหัวเราะร้องไห้

心を込めて　ただひとつだけ　贈る言葉はありがとう
Kokoro komete Tada hitotsu dake Okuru kotoba wa arigatou
คำพูดที่ให้เป็นของขวัญมีเพียงคำขอบคุณจากใจ

百年先も　愛を誓うよ　君は僕の全てさ
Hyaku nen saki mo Ai wo chikau yo Kimi wa
boku no subete sa
ร้อยปีก่อนก็สาบานว่าจะรัก เธอคือทุกอย่างของฉัน

愛している　ただ愛してる　同じ明日約束しよう
Aishiteiru Tada aishiteru Onaji asu yakusoku shiyou
รัก รักเธอเท่านั้น พรุ่งนี้ฉันยังสัญญาเหมือนเดิม

世界中に　ただ一人だけ　僕は君を選んだ
Sekai juu ni Tada hitori dake Boku wa kimi wo eranda
ในโลกนี้ ฉันเลือกเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น

君といれば　どんな未来も　ずっと輝いているから
Kimi to ireba Donna mirai mo Zutto kagayaiteiru kara
ถ้าเป็นเธอ อนาคตจะอย่างไร ก็ยังคงส่องประกายอยู่
ตลอดเวลา

ラララ・・・
La la la...

credit: pingbook.com

-----------------------------------------------------------------

edit @ 28 Aug 2009 15:41:53 by Yuki!!!no=HaNa

edit @ 29 Aug 2009 15:55:53 by Yuki!!!no=HaNa